سالروز شهادت باب الحوائج حضرت موسی بن جعفر علیه السلام

بر همه شیعیان و دلباختگان اهل بیت علیهم السلام

تسلیت باد

در حدیث زیبای و امید بخشی خواندم که:

حضرت زهرا (س) هنگام عقد به پدر فرمودند که پدرجان می خواهم تفاوتی با دخترهای دیگر داشته باشم.

پدر فرمودند:دخترم چگونه می خواهی این تفاوت را مطرح کنی؟

جواب داد: همه دخترها مهریه شان دینار و درهم است من می خواهم مهریه ام را شفاعت امت شما و همسرم علی ابن ابی طالب قرار دهم.

جبرئیل نازل شد و لوحی آورد که این مهریه در آن ثبت شده بود و هنگام دفن بی بی به وصیت آن حضرت در کفن ایشان قرار داده شد.

هر کس با دیگران آنطوری رفتار می کند که دوست دارد دیگران هم با او همانطور  رفتار کنند٬

این شخص عادل است.

در نجواهای خداوند متعال با موسی علیه السلام آمده است:

ای موسی هرگاه دیدی که فقر روی آورده است بگو:

خوش آمدی ای بالاپوش صالحان

 و هرگاه دیدی که ثروت و توانگری روی آورده است بگو:

 این به خاطر گناهی است که کیفرش به سوی من شتافته است

پیامبر خدا صلی الله علیه و آله:

فقر مایه سیه رویی در هر دو جهان است و فقر بدتر و سخت تر از کشته شدن است.

امام علی عله السلام:

خطاب به محمد حنفیه:فرزندم من از فقر و ناداری برای تو بیمناکم پس از آن به خدا پناه بر زیرا که فقر باعث کاستی در دین و سرگشتگی عقل است و مایه کینه و دشمنی.

حال به نظر شما چگونه بین این دو دسته از احادیث می توان جمع کرد؟

 شبى امام على، عليه السّلام، از مسجد كوفه خارج شد و به سوى خانه مى‏رفت و كميل نيز با آن حضرت بود. در راه به در خانه‏اى رسيدند كه صداى تلاوت قرآن از آنجا به گوش مى‏رسيد و صاحب آن خانه، اين آيه را با سوز و گداز مخصوصى، خواند : - پ3. سوره زمر، آيه 9. -

آيا كسى كه شب را به اطاعت خدا به سجود و قيام پرداخته و از عذاب آخرت، ترسان و به رحمت الهى اميدوار باشد { آيا كسى كه شب و روز به كفران و عصيان مشغول است يكسان خواهد بود؟}

 نواى دل نواز و آهنگ حزين آن شخص ناشناس، چنان بود كه كميل را سخت تحت تأثير قرار داد و مجذوب خود ساخت و دلداده و فريفته آن شخص، گرديد. وليكن چيزى نگفت و از اين نشاط و جذبه باطنى خود، سخنى به ميان نياورد.

امام اميرالمؤمنين، عليه السّلام، با علم خدادادى و بينش آسمانى، درك كرد كه قلب كميل، دلباخته آن شخص، گرديده است. فرمود :

اى كميل، نغمه و نواى مناجات اين مرد، تو را فريب ندهد، چه او از دوزخيان است و من به همين زوديها از حقيقت اين موضوع، براى تو پرده بر مى‏دارم.

كميل از اين مكاشفه و آگاهى و اين كه آن قارى پرسوز و گداز را اهل دوزخ خواند، سخت در شگفت شد.

اين ماجرا گذشت تا قائله خوارج پيش آمد. آنان كه قرآن را به دقت - مطابق ضبط الفاظ و عبارات بدون كم و زياد - حفظ كرده بودند، روبروى امام خود ايستادند و مبارزه كردند و امام هم به اجبار با آنان جنگيد.

در همين وقايع بود كه امام، در ميدان ايستاده و شمشير خونين در دست داشت و قطره قطره خون از آن مى‏چكيد و سرهاى آن تبهكاران، حلقه‏وار روى زمين قرار داده شده و كميل روبروى امام ايستاده بود. حضرت با سر شمشير خود، به سرى از اين سرها اشاره كرد و فرمود :  - أمن هوقانت آناء الليل. اشاره به اين كه  اى كميل، يادت هست شبى كه با من بودى و صداى تلاوت قرآن از خانه‏اى بلند بود و صاحبخانه، اين آيه را مى‏خواند؟ اينك اين همان شخص است كه در آن وقت شب با آن حال و شور، اين آيه را قرائت مى‏كرد و تو را مجذوب خود ساخته بود. - پ1. سفينة البحار، جلد 2، صفحه 496. -

دلم می خواست تحقیقات خودم را در مورد نوروز مطرح کنم اما مسافرتهای متعدد و پشت سر هم وقت را از من گرفته است و توان نوشتن مطالب بر روی وب را ندارم لذا از یکی از سایتهای معتبر مطلب زیر را که مطلبی عمیق در مورد نوروز است را برایتان می گذارم.

لطفا به ادامه مطلب مراجعه نمایید

           جلوه های زیبا از شهر عشق و هنر و عرفان شیراز

                      http://khayati-k.blogfa.com/

واژه «عيد» در اصل از فعل عاد (عود) يعود است و براى آن معانى مختلفى گفته اند: از جمله «خوى گرفته»، «روزفراهم آمدن قوم» و «هر روز كه در آن، انجمن يا تذكار فضيلتمند يا حادثه بزرگى باشد.»
گويند از آن رو به اين نام خوانده شده است كه هر سال شادى نوينى باز آرد. [1]
و برخى برآن هستند كه اصل واژه «عيد» از «عادت» است. زيرا آنان (قوم) و فاميل و خانواده ها برگرد آمدن دورهم در آن روز عادت كرده‏اند. [2]
در لغتنامه تاج العروس درباره عيد آورده است: عيد در نزد عرب، زمانى است كه در آن شاديها و يا اندوه ها، باز مى گردد و تكرار مى شود. [3]
و در فرهنگ معين در اين باره آمده است: عيد، روز مباركى است كه در آن مردم جشن مى گيرند و شادى مى كنند و در اين روز به همديگر عيدى مى دهند از قبيل هديه، پول، خلعت. [4]

واژه عيد در قرآن

پى نوشتها:
[*]. ماهنامه فرهنگ كوثر.
[1]. لغتنامه دهخدا، ذيل واژه عيد.
[2]. لسان العرب، ابن منظور، ج 3، ص 319.
[3]. همان، ج 8، ص‏43.
[4]. فرهنگ معين، واژه عيد و عيدى
[5]. سوره مائده، آيه 114.
[6]. تفسير نمونه، ج 5، ص 131.
[7]. تفسير نمونه، ج 5، ص 131.
[8]. بحارالانوار، ج 40، ص 326.
[9]. وسائل الشيعه، ج 12، ص 214.
[10]. بحارالانوار، ج 56، ص 119.
[11]. همان، ج 98، ص 419.

مردی به خدمت امام صادق علیه السلام آمد و از فقر شکایت کرد. حضرت به او فرمود :

من تو را فقیر نمی دانم.

او گفت: به خدا قسم که من فقیر هستم و گوشه ای از فقر خویش را برای حضرت بیان داشت.
امام صادق علیه السلام دوباره همان مطلب را تکرار کردند.

برای بار سوم آقا به او فرمودند:

به من بگو:اگر در ازای برائت جستن از ما یکصد دینار طلا به تو بدهند حاضری بگیری؟
آن مرد عرض کرد:خیر.
حضرت مبلغ را به هزاران دینار بالا بردند و آن مرد قسم یاد کرد که نه هرگز حاضر نیستم از شما برائت بجویم.

آنگاه حضرت به او فرمودند:

«کسی که چنین سرمایه ای به همراه دارد که حاضر نیست با هزاران دینار طلا معامله کند آیا او فقیر است؟»

"هرکس لذت خنکی محبت ما را در قلبش احساس کند٬

به مادرش بسیار

دعا کند که به پدرش خیانت نکرده است."

(بشاره المصطفی ص۳۱)

حتما بنویس که با خوندن این حدیث اولین سوالی که به ذهنت می رسه چیه؟

پروردگارا !

اگرعمر من در راه طاعت تو صرف می شود هرچه می توانی درازش کن تا به برکات نفس ناطقه ام افزوده شود.

 اما اگر قرار است این جان من چراگاه شیطان شود از تو می خواهم زودتر جان مرا بگیری که بیش از این خود رابیچاره نکنم .

از مناجات امام سجاد (ع )

 امام حسین علیه السلام می فرمایند :

پنج کار انجام دهید هر چقدر می خواهید گناه کنید‼

1- روزی خدا را نخواهید

2- از حکومت خدا خارج شوید

3- به جایی برو که خدا تورا نبیند

4- زمانی که ملک الموت می آید برای قبض روح از اودور شو

5- هرگاه مالک دوزخ خواست تو را به آتش بیاندازد داخل جهنم نرو

هرچه می خواهی گناه کن ‼

ـ دفع شرور و آفات و فزوني بركات:

«آن خانه‌اي كه قرآن در آن خوانده مي‌شود و خداوند عزيز و جليل در آن ياد مي‌شود،‌بركتش فراوان مي‌گردد و فرشته‌ها در آن حضور مي‌يابند و اهريمنان آن را ترك مي‌كنند و خانه به اهل آسمان روشني مي‌بخشد همانگونه كه ستاره‌ها براي اهل زمين روشني‌مي‌بخشند و بي‌ترديد آن خانه‌اي كه قرآن در آن خوانده نمي‌شود و خداوند عزيز و جليل در آن ياد نمي‌شود، بركتش كم مي‌شود و فرشته‌ها آن را ترك مي‌كنند و اهريمنان در آن حضور مي‌يابند» (ب 16 ح1،2،6ـ امام صادق و اميرالمؤمنين عليهما السلام)

ـ دفع عذاب:

«خداوند قصد عذاب همه‌ اهل زمين را مي‌نمايد تا آنجا كه احدي را مستثني نمي‌گرداند، وقتي كه به گناهان عمل مي‌كنند و آلودگيها را مرتكب مي‌شوند. پس وقتي به پيرمردان مي‌نگرد كه به سوي مساجد براي نماز قدم برمي‌دارند و كودكان را مي‌بيند كه قرآن را فرا مي‌گيرند برايشان رحمت آورده، آنرا (عذاب را) از ايشان به تأخير مي‌اندازد» (ب 7، ح2)

خانه هایتان را با تلاوت قرآن نورانی کنید و آنرا همچون گورستان قرار مدهید آنگونه که یهود و نصاری مرتکب شدند و در کنیسه ها و معابدشان نماز خواندند و خانه هاشان را معطل گذاشتند.

چرا که خانه هرگاه در آن تلاوت قرآن زیاد شود٬ خیرش فراوان شده و اهلش به وسعت میرسند(وسعت مالی و روحی٬فضایی مملو از صمیمیت) و برای اهل آسمان روشنی می بخشد٬ آنگونه که ستارگان آسمان برای اهل دنیا روشنی می بخشند.

«من قرأ القرآن و هو شابّ مؤمن اختلط القرآن بلحمه و دمه و

 

جعله الله مع السفره الكرام البرره و كان القرآن جحيزاً عنه يوم القيامه» (ب 6 ج 1)

 

«هر كه قرآن بخواند در حاليكه جواني است مؤمن، قرآن با گوشت و خونش عجين گشته

 

و خداوند او را با سفيران بزرگوار و نيكورفتارش قرار دهد و قرآن روز قيامت از او دفاع خواهد كرد.»

امام صادق فرمود:پیامبر فرموده است:

خوشا به حال کسی که در قیامت در نامه عملش زیر هر گناهش نوشته باشند:

استغفر الله ربی و اتوب الیه

Powered By
  BLOGFA.COM