| تبليغات | X |
|
تدبر در مرحله طرح سوال از ترجمه آیات اول و دوم سوره حمد با ترجمه خرمشاهی: «بسم الله الرحمن الرحيم» طرح سؤال: 1 ـ چرا دو صفت «بخشنده و «بخشايشگر» (رحمان و رحيم) در كنار هم و به دنبال يكديگر آمده است؟ 2 ـ چرا اين دو صفت در كنار نام «الله» ذكر ميشود و از صفات ديگر خداوند نام برده نميشود؟ 3 ـ چرا خداوند با لفظ «الله» در اين آية معرفي ميگردد و نامهاي ديگر مثل «پروردگار» «رب» و ... بكار برده نميشود؟ 4 ـ مگر خداوند شيء يا جسم است كه «اسم» داشته باشد؟ 5 ـ فرق «بخشنده» و «بخشايشگر» (رحمان و رحيم) چيست؟ 6ـ چرا فقط 2 صفت آورده شده است؟ 7 ـ چرا اين جمله در اول تمام سورهها تكرار ميشود؟ 8 ـ معناي «الله، رحمن، رحيم» با توجه به ترجمههاي معتبر چيست؟ و ... «الحمد لله رب العالمين» 1 ـ معناي «حمد، رب، عالمين» با توجه به ترجمههاي معتبر چيست؟ 2 ـ چرا لفظ «حمد» براي ستايش بكار برده شده است؟ 3 ـ چرا ستايش را مختص خداوند قرار داده است؟ 4 ـ منظور از ستايش خداوند چيست و به چه وسيلهاي ميتوان آن را انجام داد؟ 5 ـ چرا بعد از اينكه با نام خداوند سوره آغاز ميگردد از او ستايش ميشود؟ 6 ـ چرا به جاي «رب» (پروردگار) صفات ديگر نيامده است؟ 7 ـ آيا لازم بود هم «الله» گفته شود و هم «رب العالمين»؟ 8 ـ چرا خداوند را در برابر «عالمين» ستايش مي كند مگر عالمين داراي چه مقامي هستند؟ 9 ـ چرا گوينده اين جمله مشخص نيست؟
+ نوشته شده در شنبه 2 آبان1388ساعت 23:53 توسط صادق و خواهری
|
|
درباره وبلاگ  ستایش بود ویژه کردگار
که بر عالمین است پروردگار که بخشنده و مهربان است نیز بود صاحب عرصه رستخیز ترا می پرستیم تنها و بس نداریم یاور به غیر از تو کس بشو هادی ما به راه درست ره آنکه منعم ز نعمات توست نه آنان که خشمت بر ایشان رواست نه آنها که هستند گمره ز راست
|
